De Anwärter zit erop! Het diploma is binnen! En dat betekent dat het tijd is om door te reizen naar Serfaus, eindelijk! Alles over het verloop van mijn tweede deel van de anwärter en mijn reis naar Serfaus, lees je hieronder!

In mijn vorig blog kon je lezen dat ik één week weg van huis weg was. Die eerste week heb ik elke dag een vast ritme gedraaid. Vanaf die vrijdag begon dat langzaam te veranderen. Vrijdag was de laatste dag dat we geen examenonderdelen hadden en deze dag werd dan ook afgesloten met een ‘flower ceremonie’. Dit is een soort bonte avond, waarbij elke anwärter groep, een act moest opvoeren van ongeveer 3 minuten, over een specifiek onderwerp. Wij hadden het thema special guests, waarbij we allemaal ‘bijzondere’ oftewel lastige gasten gingen naspelen, die een skileraar voor z’n neus kon krijgen. De avond sloten we af in de aprèsski, samen met alle ausbilders (opleiders)! Ontzettend gezellig, maar uiteraard konden we het niet te bont maken, aangezien de volgende de Lehraufritten werden afgenomen. Deze lesgeefopdracht moet je halen, anders mag je geen lesgeven in Oostenrijk.

Dus de volgende ochtend stond ik met frisse moed op, om die dag 2 examenonderdelen te gaan halen. De weersomstandigheden waren niet zo best, het sneeuwde licht en het waaide best wel hard. Voor de middag oefende we nog met onze eigen ausbilder, om vervolgens na de middag van ausbilder te wisselen met een andere groep. We kwamen bij een vlakke helling aan, wat voor mij al een teken was. Ik wist welke oefeningen we op dit gedeelte konden doen. Dus ik was er klaar voor. Toen er 3 groepsgenoten voor mij geweest waren, vroeg de ausbilder of er een vrijwilliger was voor de volgende opdracht. En toen stak ik mijn hand op. Ik kreeg de opdracht ‘Schuss-erwachsenen’. Dit staat voor het rechtdoor glijden en het oefenen van het behouden van evenwicht. En jawel, na ongeveer een kwartier lesgeven gaf de ausbilder aan dat ik kon stoppen, en vertelde hij mij dat ik het gehaald had! Yes, overwinning 1 was binnen. Nadat mijn laatste groepsgenoot was geweest, gingen we snel terug naar het appartement, voor het volgende examenonderdeel, namelijk; Theorie!

Om 16u begon het theorie-examen. We werden als groep opgedeeld en verspreid over 2 zalen. Vervolgens kregen we de toets uitgedeeld en konden we starten. De toets bevatte 8 onderwerpen waarvan elk onderwerp 3 vragen had. Je had de toets pas gehaald als je alle onderwerpen gehaald had. Na het maken van de toets, begon het wachten. We zouden namelijk diezelfde avond nog te horen krijgen of we het gehaald hadden. We zaten dan ook rustig te eten, toen we opeens de ausbilders de eetzaal binnen zagen lopen. Die aten elke avond mee, dus het feit dat ze binnen kwamen lopen, betekende dat ze klaar waren met nakijken. Dus snel liepen wij de eetzaal uit, en jawel, daar werden de lijsten opgehangen. Op de lijsten stonden de namen van de personen die een herkansing moesten maken, per onderdeel opgeschreven. Dus snel scanden we de lijsten. En nog een keer. En nog een keer. Want je zal jezelf maar gemist hebben. Maar nee, mijn naam stond er niet bij! Bam, onderdeel 2 was ook binnen. Nu alleen het skiën zelf nog.

Die avond werd dan ook afgesloten met een biertje, aangezien ik op zondag geen examenonderdeel meer had. Zondag verliep ongeveer hetzelfde als zaterdag, met ’s ochtends training voor het skiën, en ‘s middags de overige Lehrauftritten. In de avond waren de herkansingen voor degene die theorie niet gehaald hadden, en daarna hadden Yuri en Monique van Snowlife, een pub quiz georganiseerd. Dit was ontzettend gezellig, de quiz stond in het teken van Oostenrijk. Na de quiz bleken er nog een aantal ausbilders in de lobby te zitten, met een gitaar. Er had zich een kring gevormd rondom hen, en zo zat iedereen gezellig met elkaar liedjes te zingen, net alsof je rond het kampvuur zat. Deze gezelligheid kon ik niet weerstaan en zo heb ik tot kwart over 11 nog daar gezeten.

Nu denk je wellicht, dat is toch helemaal niet zo laat? Nee klopt, totdat je bedenkt dat de wekker de volgende ochtend om half 7 gaat, en je dan je ski examen hebt. Gelukkig stond ik maandag met goede benen op, ik had er zin in!

Na een paar rondjes in geskied te hebben, was het dan zover. We kregen onze startnummers uitgedeeld en voor alle 3 de onderdelen kreeg je één kans. Mijn 1^e onderdeel, lange radien, ging prima, daar had ik een goed gevoel over. Over mijn 2^e onderdeel, kurze radien, had ik een minder goed gevoel. De sneeuw was niet best omdat het opeens warm was, ten opzichte van de andere dagen. Tijdens het oefenen ging het perfect, maar tijdens het moment van de waarheid dus helaas niet. Mijn 3^e onderdeel ging ook wel oke voor mijn gevoel, en toen was het voorbij, de opleiding bij de sbssv zat erop!

En dan begint het wachten. Eenmaal terug in het appartement probeer je er niet te veel aan te denken. De meeste mensen vertrokken die avond ook al naar hun gebied, dus er werd ook nog snel afscheid genomen en de laatste dingen werden ingepakt. En toen was het moment daar. We moesten allemaal naar onze eigen ausbilder toe, en die vertelde vervolgens persoon voor persoon of je het gehaald had of niet. Een jawel, ik had alle onderdeel positief afgerond! Ik mocht mezelf anwärter noemen.

Die avond hebben we het goed gevierd. We zijn met onze kamer ‘s middags eerst taart wezen eten, om vervolgens ’s avonds eindelijk de apres-ski onveilig te maken! We hebben er een ontzettend mooie avond van gemaakt, eentje voor in de boeken!

De volgende dag konden we eindelijk uitslapen! Niet te lang uiteraard, maar het was dit keer geen half 7! We hebben relaxed ontbeten en daarna de laatste spullen ingepakt. En zo stonden we om 10 uur allemaal beneden, klaar om te vertrekken.

Na 3 uur in de taxi gezeten te hebben, kwamen de borden Serfaus-Fiss-Ladis voorbij. Eerst zijn de meiden afgezet die in Fiss les gaan geven, en vervolgens ging ik alleen verder naar Serfaus. Daar heb ik mijzelf eerst gemeld bij de skischool. Daar kreeg ik mijn skipas, mijn pak en de sleutel van mijn kamer. Vervolgens ben ik met al mijn spullen in de metro gestapt, en heb ik het laatste stukje met al die spullen getild. En ja, dat was zwaar. Ik was dan ook blij dat ik er was. Ik deel mijn kamer samen met Joosje, zij doet momenteel de duaal-anwärter. We hebben een eigen douche en keuken, en het is vrij ruim opgezet. Wel is het even wennen, want ja, ik ben nu echt op mezelf aangewezen en ik was moe en het slepen met spullen was even zwaar. Maar hey, ik ben er! We zijn dan ook vroeg gaan slapen, nadat we samen pizza gegeten hadden.

De volgende ochtend werd ik wakker en keek ik uit op een blauwe lucht, ik slaap namelijk naast het raam. Alle kriebels kwamen boven, en ik kon niet wachten tot ik op de piste stond! Ik heb alles gelaten zoals het was, m’n koffer opgetrokken voor m’n spullen en ben de piste op gegaan. ‘S middags heb ik samen geskied met de meiden van Fiss! Het was werkelijk schitterend! Alles was wit, de bomen, de pistes, alles daartussenin, blauwe lucht, Topdag! Ik denk dat de foto’s genoeg zeggen! Toen voelde het pas weer echt goed om thuis te zijn!

Langzaam hebben al mijn spullen ook een plekje gekregen en ben ik gesetteld, nu nog een beetje een ritme opbouwen en dan kan ik ertegenaan!

Bedankt voor alle lieve reacties en berichtjes die ik heb gehad de afgelopen twee weken, echt top! Ik heb helaas nog geen tijd gehad om overal op te kunnen reageren, sorry daarvoor, maar ik heb ze wel allemaal gelezen! Helaas heb ik in het huis ook nog geen Wi-Fi, dus dat werkt ook niet bepaald mee.

Deze week is het nog rustig, en mag ik zelf skiën. 23 december begint alles, en dan als het goed is, ga ik werken vanaf de 24^e! Ik hoop dan weer nieuwe mooie verhalen te hebben!

Tot snel, en als je vragen hebt, stel ze gerust! Alleen maar leuk! Dan kan ik daarover schrijven de volgende keer!

Liefs,

Chantal