Was ist los diese Woche? #17

“Goede morgen collega’s, ik wens jullie allereerst een ontzettend goede morgen toe. Daarnaast, wie deze week vrij wil zijn, mag zich bij mij komen melden, die kan dan vrij zijn”. Dat klonk zondag door de speakers toen ik net was aangekomen bij de verzamelplaats. Huh, wat?! Dat dachten ik en alle andere leraren die daar stonden, en we keken elkaar vragend aan. Was dit een grap? Want ze geven je nooit zomaar vrij, tenzij je erom gevraagd hebt of je een goede reden hebt. So was ist los? En heb ik mijn vrije week gepakt of ben ik gegaan voor werk? Dat lees je hieronder.

Goed, ik stond daar bij de berenhut en kreeg te horen dat je vrij kon zijn, indien je wilde. Omdat dit eigenlijk nooit voorkomt dat ze het zo aanbieden, moest de informatie eerst even indalen. Of maakte ze een grap? Dat bleek niet het geval. Maar wat was er dan gaande? Doordat de carnaval vroeg viel dit jaar, is het zuiden van Nederland vroeg met vakantie gegaan, dat was vorige week. Maar het noorden en midden van Nederland heeft pas vanaf komende week vakantie. Er zit dus een gat in deze vakantieperiode, en daar heeft de skischool een soort misvatting gemaakt. Op heel veel websites staan namelijk dat de vakantieperiode 4 weken zou duren. Dus zijn er voor 4 weken lang skileraren geregeld. Oftewel, voor deze ‘tussen’ week een hele hoop skileraren teveel.

Daar sta je dan, elkaar aan te kijken voor werk. Ik had al heel snel door dat de kans op werk heel klein zou gaan worden. Dus terwijl ik daar zat, keek ik eens op het weerbericht voor deze week. De kans op zon was vrij groot, het zou koud worden maar waarschijnlijk weinig sneeuwval. Mmm, dat bood perspectief. Ik had nog een aantal ‘to do’ dingen die ik dit seizoen sowieso wilde doen. En toen hakte ik de knoop door. Ik liep bij de berenhut naar binnen, naar mijn leidinggevende, en vertelde hem het volgende: ‘Geef mij maar vrij’. Die week kon niemand mij meer afnemen.

En zo zette ik de dal afdaling in om mezelf te gaan verkleden. Want ik had officieel een week vrij, dus dat betekent het rode pak uit en mijn eigen pak aan. Ik kan je wel vertellen dat het heel raar voelt om zo vroeg op de dag, lees 10 uur, alweer in je pak naar beneden te gaan. Je word ook echt wel aangekeken met blikken van ‘waarom loop je niet richting de lift?’. Maarja, zo is het nu eenmaal. Eenmaal in mijn kamer heb ik me snel omgekleed, heb ik mijn camera mee gegrepen en ben ik weer naar boven gegaan. Het was namelijk bewolkt en mistig, en ik hoopte dan helemaal boven in het gebied boven de wolken te komen. Dit resulteerde in spookskiën! In de lift zag ik op een bepaald moment alleen nog maar het stoeltje voor me, geen grond meer te zien. Je past dan je tempo aan, en ik heb dan het geluk dat ik het gebied goed ken, dus ik wist waar ik heen ging. Maar je zag op stukken echt helemaal niets.

Eenmaal hoger kwam ik inderdaad boven het wolkendek. Helaas bleek dat niet het enige wolkendek te zijn, en bevond ik me precies tussen 2 lagen. Helaas geen blauwe lucht dus. Maar dat mocht de pret niet drukken, want in elk restaurant hebben ze Wi-Fi! Dus daar heb ik even met opa en oma gevideobeld! Super leuk om te doen, en zo kun je elkaar toch nog even zien. Bij het restaurant heb ik ook wat gegeten en toen het weer niet bleek op te knappen ben ik lekker terug naar huis gegaan. In de avond had ik namelijk een afspraak met Jeroen, om gezellig bij te kletsen. Hij woont en werkt hier in Oostenrijk en is een kennis van de familie! We hebben in Fiss bij Marende gezeten, de plaatselijke dorpskroeg. Echt een aanrader, als je toch nog een drankje wil doen na het skiën of ‘s avonds, maar je geen zin hebt in de dansjes en de harde muziek van de après-ski.

Maandag vertrok ik vroeg naar boven, wederom weer met mijn camera. Want als het de ene dag niet lukt, gaan we het gewoon nog een keer proberen. Al snel had ik gezien dat er alleen mist hing, en je eenmaal boven al snel boven de mist zou zitten. Fantastisch, want wat een stralende zon scheen daarboven! Ik ben dezelfde route gaan skiën als de dag ervoor en ik denk dat de beelden meer dan genoeg zeggen! Het gave was dat door de mist er een speciaal laagje rijp was ontstaan, opgevroren bovenop de sneeuw! Je kon de ijskristallen daardoor heel goed zien en ik heb dan ook geprobeerd dat in beeld te brengen!

Omdat ik al zo vroeg boven was, ben ik ook vroeg weer terug geskied zodat ik kon lunchen met Annelin. Zij gaf in de ochtend priveles en ik was precies op tijd terug samen met haar even te kunnen pauzeren. ‘s Middags had ze geen les en toen zijn we samen nog even naar Fiss geskied, en hebben we daar snel een rondje nog gemaakt! Samen is altijd gezelliger dan alleen, helemaal wanneer je lekker elkaars tempo kunt volgen.

Gisteren, dinsdag, werd het weer iets minder. Nu ik niet vroeg boven hoef te zijn, zet ik deze week ook geen wekker. Helaas word ik wel elke ochtend rond kwart over zeven wakker, want tja, dat ritme zit er nu eenmaal in. Heel relaxed heb ik toen ontbeten en wat dingetjes in huis gedaan, zoals opruimen en afwassen. En daar kwam het volgende bucket list item; nog een keer snowboarden in de echte sneeuw. En dat heb ik gedaan. In Nederland was ik afgelopen zomer al een keer naar Snowworld geweest, maar echte sneeuw is toch anders. Ik kon het nog! ‘s Middags ging mijn huisgenoot mee die snowboardles geeft, dus die heeft me nog wat tips meegegeven. Daar ging ik, gewoon van de rode piste af naar beneden! Wie had dat verwacht? Het is misschien wel 6 jaar geleden dat ik het geleerd heb en in echte sneeuw op een board had gestaan. Echt een super gave dag en weer een item afgestreept!

Na het boarden ben ik eerst terug gegaan naar mijn kamer om te douchen en te eten, want we zouden ‘s avonds naar de Patschi gaan voor de Jägermeister party! Die bleek echter ‘s middags al in volle gang, en zo besloten we last minute dat we aan het eind van de middag gelijk daarheen gingen. En dat bleek een goede beslissing, want we vielen gelijk met ons neus in de boter. We kwamen precies aan toen ze goodies aan het uitdelen waren, dus mocht je iemand in de après-ski zien staan met een zwarte Jäger muts, dan kan ik het wel eens zijn! Het was echt een supergave avond, leuke mensen, leuke muziek en vooral een leuke sfeer! Zulke avonden mogen er meer zijn!

Ja, het was inderdaad niet vroeg gisteravond, dus vanochtend wederom geen wekker, maar wel vroeg wakker. Het weer is vandaag niet ideaal voor foto’s en het sneeuwde licht. Voor mij een ideaal moment om even relaxed bij te komen van gister avond, te genieten van de herinneringen en uiteraard om deze blog te schrijven.

De rest van de week ga ik waarschijnlijk zelf skiën, trainen op mijn eigen techniek en misschien wel weer met de camera op pad. Het is een beetje weersafhankelijk! Één ding weet ik wel zeker en dat is dat ik zeker geen spijt heb van deze spontane week vrij! Heerlijk genieten van het feit dat ik hier ben en kan genieten van de natuur.

En dan heb ik ook nog een vraag voor je! Ik vind het super leuk om blogs te schrijven, maar ik ben vooral ook benieuwd naar wat jij zou willen weten! Dus laat dat me alsjeblieft weten in een reactie, dan beantwoord ik die vraag in mijn volgend blog! Ik zou dat ontzettend gaaf vinden, dus let me know!

Tot snel!

Liefs,

Chantal

 

7 Comments

  1. Hoii Chantal!

    Ik zou nog wel een blogje willen over kleding. Wat heb je vaak aan onder je ski pak? Wat is handig als het echt heel koud is? En hoe bevecht jij bevroren vingers en tenen? ^^

    Die foto’s zijn ook weer zo mooi <3 ik ben stik jaloers, hopelijk is het volgende week ook zulk weer, dan kan ik er ook van genieten!

    Veel plezier nog in je weekje vrij!

    x. Louise

  2. Hoi Chantal. Ja daar ben ik weer. Ja je kan op ons rekenen dat we hier ook weer wat schrijven. Ik las van Louise hierboven dat ze vragen had over je ski kleding. Ik vraag mij ook wel eens af, hoe bepaalde dingen in de praktijk gaan zoals !!! Heb je 1 rood skipak ? en als je pak gewassen moet worden, doe je dat zelf, of kan je dat laten wassen. Dat zijn weer vragen vanuit de praktijk natuurlijk. Je foto,s gezien, schitterend hoor. Hier alles zo’n gangetje. De buik griep bij Opa ook weer gelukkig voorbij. We hadden afgelopen nacht een logé was ook weer gezellig, hij is hier net zo thuis, en eet lekker. We vinden het fijn dat je af en toe vidio belt. Dat was het weer lieve groetjes van Opa en Oma.

  3. Hoi Chantal,
    Gaaf weer om te lezen en wat een prachtige foto’s. Tja…. ik ben benieuwd of je het andere aan zou raden ski-les te gaan geven… En hoe het je bevalt binnen de Serfauser-cultuur. Zijn er veel verschillen met Nederland? Enne…. mis je Nederland?
    Succes je laatste maandje!
    Liefs: mama

  4. Hoi Chantal
    Wat een prachtige foto’s om jaloers op te worden.
    Het is hier erg koud met die oostenwind.
    En waarschijnlijk kan er deze week geschaatst worden.
    Groetjes maar weer

  5. Hey! Super leuk om je blog te lezen! Ik had een vraag, ik ga volgend jaar ook les geven in Serfaus en vroeg me af wanneer en hoe jij gesolliciteerd hebt. Viel spaß!
    Groetjes Lenneke

    1. Hi Lenneke,
      Tnx voor je reactie! En super leuk dat je ook les komt geven! Ik heb via de website van de skischool gesolliciteerd. Dat heb ik ongeveer in september gedaan, want dat hadden ze aangegeven vanuit de skischool. Dus dat zal dit jaar ook wel weer zo gaan. Mocht je nog vragen hebben, kun je me ook altijd een mail sturen! info@chantalsjourney.nl

      Liefs,
      Chantal

Comments are closed.