Gedaan wat ik nooit zou doen! #39

Dat wat je nooit zou doen. En dat dan toch wel gewoon doen. Dat heb ik vorige week zondag gedaan! En ik ben er trots op! Wat heb ik gedaan vorige week? Lees snel verder!

Er zijn een aantal dingen, waarvan ik altijd zeg dat ik ze nooit ga doen. Dat zijn dingen als, bungeejumping, parachute springen, een marathon rennen etc. Wat daar ook bij hoort, is het lopen van een hardloopwedstrijd in de regen. Ik heb een hekel aan regen, heel simpel. Geef me zon, of geef me vrieskou en je hoort me nergens over. Maar regen…. Nee. Niet mijn ding.

Maar goed, inmiddels heb ik me wel weer ingeschreven voor de kwart marathon van Rotterdam in 2020. Klinkt een eind weg en dat is het ook. Alleen ik ken mezelf, als ik nu niet ga trainen dan begin ik pas na de jaarwisseling weer. Eigenlijk is dat wat laat, althans, wel met de wetenschap dat ik dit jaar getraind aan de start wil verschijnen. Hoe zorg ik ervoor dat ik eerder begin met trainen?

Motivatie. Daar begint het mee. Aangezien het najaar bekend staat om de wat nattere periode van het jaar, is het dus niet mijn meest favoriete jaargetijde. Wat wel helpt, is medailles. En zo schreef ik me ongeveer twee maanden geleden in voor de Drechtstadloop in Dordrecht. 5 km, een mooie voorbereiding voor de kwart marathon.

En daar stond ik dan, afgelopen zondag, aan de start van de Drechtstadloop. M’n regenradar voorspelde wel wat regen, maar het bleef redelijk uit dus stiekem hoopte ik ook dat het geluk met mij was voor 30 minuten. Daarna mocht het van mij met bakken uit de hemel komen. Dan was ik toch gefinisht.

De minuten tot de start tikte af. Knal. Dat was het startschot. En terwijl ik dat hoorde, keek ik omhoog en viel precies de eerste druppel recht in m’n gezicht. Alsof het startschot de wolken boos had gemaakt. En zo ging ik onderweg, in de miezer. Elke stap die ik zette ging het langzaam harder regenen. ‘Waarom deed ik dit ook alweer?!’ dacht ik op 1 km. Daar zag ik m’n ouders staan met een paraplu. Toen heb ik getwijfeld, waarom zou ik als mafkees door de regen gaan rennen? Met wat voor doel?

Maar wie Chantal kent, eenmaal begonnen is niet opgeven. En zo rende ik vrolijk door de regen. En heel eerlijk, toen ik de knop had omgezet, vond ik het oprecht leuk. Ik focuste op het rennen, op de mensen om me heen, op de mensen langs de kant. Het regende, maar echt last had ik er niet van. Ik liep een lekker tempo en om het laatste stuk kon ik zelfs nog even versnellen!

Het heeft me positief verrast. En dat van iets, waarvan ik van te voren zei, dat doe ik NOOIT! Het was een mooie wedstrijd, mijn eerste najaarsrun ooit! En ik heb er weer een mooie medaille bij. Misschien wel de mooiste tot nu toe!

Liefs,

Chantal

1 Comments

Comments are closed.