Bachelor Buluitreiking – #9

De naam van de persoon voor me werd genoemd, langzaam zag ik haar naar voren lopen en toen wist ik dat het bijna mijn moment was. Ik zag de decaan op het scherm voor haar kijken, vervolgens naar haar blaadje staren en jawel, daar kwam mijn foto tevoorschijn op het megagrote scherm, midden in het Nieuwe Luxor theater. “Chantal de Vries” klonk het vervolgens door de zaal heen. En daar liep ik, terwijl ik de warmte van de lampen voelde, naar voren, het podium op. En zo stond ik, 3 tellen later, met het papiertje in mijn handen wat zoveel heeft veranderd. Ik ontving mijn Bul en daarmee mag ik mijzelf vanaf nu Bachelor Bedrijfskunde noemen!

Het is inmiddels al bijna 5 maanden geleden, maar ik kan me het moment als de dag van gisteren herinneren. 29 juni 2017, half 5 ‘s middags, ontving ik de mail waarin stond dat ik mijn laatste tentamen had gehaald. En daarmee was ik opeens afgestudeerd. De verbazing, de blijdschap, de opluchting en het gevoel van vrijheid; ik kan ze stuk voor stuk nog terughalen als ik eraan terugdenk. Ik had er namelijk nog niet op durven hopen, dat ik mijn laatste tentamen gehaald had. Maar niets bleek minder waar. Ik was op dat moment nog aan het werk, en kon pas om half 6 naar huis. Eenmaal thuis hing de vlag al uit en wisten mijn ouders niet hoe blij ze moesten zijn. Een weekend vol feestjes volgde, wat op donderdagavond begon en bijna een week later pas ophield. En ik kon een nieuwe datum in mijn agenda noteren: 16 november – ophalen bachelor bul in het Nieuwe Luxor theater Rotterdam!

Dus afgelopen donderdag was het zover. Anderhalve week eerder was ik op jacht geweest voor een outfit, en geloof me, er is niets zo moeilijk als het kopen van kleding voor een specifieke gelegenheid. Toch is het gelukt, na verschillende pogingen in twee steden en op internet, om de rode pantalon te bemachtigen die ik graag wilde hebben. Dit samen met een zwarte top werd mijn outfit voor de dag. Ik wist tenslotte al dat ik een toga aankreeg, dus mijn keuze ging voor comfort, in plaats van een hele ingewikkelde strak zittende panty en jurkje.

Na donderdagochtend nog een snel bezoek te hebben gebracht aan de kapper, die gelijk mijn haar korter heeft geknipt voor Oostenrijk en er vervolgens een mooi vlecht in had gezet, vertrok ik naar het Nieuw Luxor Theater in Rotterdam. Eenmaal binnen kreeg ik gelijk mijn cap (het hoedje) en m’n gown (de toga). Na snel nog wat gegeten te hebben kregen we informatie over hoe de dag zou gaan verlopen en oefende we met het binnenlopen. Dat was wel nodig, want probeer maar eens 285 geslaagden structureel het theater in te laten gaan. Na de oefensessie en de groepsfoto kwamen de genodigden en ging de ceremonie beginnen.

En wat een spectakel was dat. We werden met luid applaus binnengehaald, alle familie en vrienden stonden te klappen en te glimlachen, en dan weet je dat het bijna zover is. Na de officiële opening en wat gepraat door docenten en decanen, begon het gedeelte waarbij iedereen naar voren werd gehaald. Ook dit ging weer structureel per stoelrij, want ja we kunnen niet met 285 man tegelijk naar voren. En dan is het je eigen moment daar. Ik nam mijn bachelor diploma in ontvangst, mocht mijn tassel van m’n cap officieel omhangen en toen was ik bachelor bedrijfskunde. Nog snel werd er een foto van me gemaakt door de fotograaf, en toen kon ik weer gaan zitten.

Nadat we onder luid applaus de zaal weer verlaten hadden en de ceremonie was afgelopen, was het tijd om te proosten! Het leuke was dat de meeste studenten waarmee ik de afgelopen drie jaar heb opgetrokken, ook geslaagd waren. Ik heb dan ook van het moment gebruik gemaakt om nog foto’s te schieten en even met ze te praten. Ik had ze tenslotte al even niet gezien. Iedereen gaat zijn eigen weg, en ondanks dat ik het studeren niet mis, mis ik wel de momenten die ik samen met ze heb doorgebracht. Het was daarom ook een mooi moment om iedereen weer eventjes te zien, in het bijzonder Stephanie, Jessy, Evelien, Lisanne en Jessica. Thanks meiden, voor de afgelopen drie jaar!

Afsluitend ben ik samen met mijn ouders, broertje, opa en twee vrienden wezen eten, en hebben we teruggekeken op een fantastische dag. Met dit diploma sloot ik een hoofdstuk af, maar ging er direct een nieuwe open, aangezien ik daarmee de vrijheid kreeg om dit jaar te gaan doen wat ik wilde. Het was een mooi moment om even stil te staan, te beseffen wat er allemaal voorbij is gekomen de afgelopen maanden, en te kijken naar wat er nog voor me ligt! Mijn journey is begonnen vanaf dat moment eigenlijk. Mijn journey naar de toekomst.

Owja, nog 10 dagen en dan is het zover! Gaan jullie met me mee?

Liefs,

Chantal

2 Comments

  1. Wat kan jij leuk schrijven zeg. Net of ik er zelf bij was. Moet je zeker blijven doen. En alsnog gefeliciteerd

  2. He Chantal!! Gaaf weer om te lezen! Wij volgen je natuurlijk op de voet! Enne…. succes met je dromen waar te maken. Liefs: Aline

Comments are closed.