Annie…

… de Ananas! Net zoals met meneer Duif, zal je wel denken, daar gaan we weer. Dat klopt! We gaan even terug in de tijd, naar ruim 2 jaar terug! En op de terugweg, had ik Annie bij me! Een waar gebeurd verhaal waar ik nog altijd aan moet denken, als ik ananas eet…

Annelin, deze is voor jou.

Het is zaterdag 17 maart 2018. Een dagje vrij. Na een week skiles gegeven te hebben, en Maya overleefd te hebben (Maya zei de hele dag door ‘Weiß du wassssss?’ en dan kwam er iets onzinnigs), hadden we een dagje vrij. En waar anderen brak de piste op gingen, na de vrijdagavond, vertrok ik nog al eens voor een stukje wandelen of iets anders.

Op deze zaterdag was Annelin met mij mee. We gingen naar Ladis, het dorpje aangrenzend aan Fiss. Hoe doen we dat dan zonder ski’s? Nou, eerst met de lift omhoog, dan met de lift een stuk naar beneden, stukje lopen… Weer met de lift en tada. We kwamen aan in Ladis.

Culturele tip. In Ladis heb je een mooi uitzichtpunt over het dal, als je achter naar het meer loopt. Echt de moeite waard. En daarnaast is het aan het meertje ook relaxed om te zitten.

Nadat we daar een stukje gewandeld hadden, doken we de plaatselijke supermarkt in. Nu eet je in de winter daar veelal hetzelfde aan fruit. Banaan, banaan, kiwi, banaan. En wat zagen wij in de winkel liggen… Annie!

Dat konden we natuurlijk niet laten liggen. En zo namen we Annie de Ananas, vol vitaminen, mee naar Serfaus. Dus daar gingen we. Met Annie, die niet in de rugzak paste, in de lift, door het dorp, weer in de lift en in de metro. Ik denk dat er nog nooit een ananas is geweest, die zoveel hoogtemeters heeft gemaakt op één dag. En dat in een prive-tour! We waren trots op haar en ze kwam heel aan. Hieronder een foto van hoe zo’n tour er dan uitziet!

Met Annie on tour!

Lieve Anne, inmiddels heb ik een Annie shirt, en bij iedere ananas moet ik terugdenken aan ons ‘Annie avontuur’ toen haha! Wat was dat mooi. Stiekem denk ik ook terug aan je 21-diner afgelopen januari. Wat een mooie avond was dat! Toen niet gedacht, dat we nu in zo’n gekke wereld zouden leven! Konden we nog maar even terug! Ik hoop je snel weer te zien!

Annie is dus nog steeds mijn held, ook in deze tijd. Want het laat me even 5-minuten wegdenken aan hele mooie herinneringen! Tot snel!

Liefs,

Chantal