Daar is ie eindelijk, mijn eerste teken van leven vanuit Oostenrijk! Neehoor, grapje. Geen bericht is goed bericht zeggen ze altijd toch? En dat is ook zeker zo. Ik ben nu precies een week weg en die is voorbij gevlogen. Mijn excuus voor het feit dat ik niet eerder al iets geschreven heb, het was wel de bedoeling maar het kwam er simpelweg niet van. Hieronder lees je waarom niet!

Vorige week vrijdag ben ik aangekomen in het Jufa, het jongeren hostel waar we slapen. Na een busreis van ongeveer 12 à 13 uur kwamen we aan in een compleet wit Kaprun. Ik werd wakker, om ongeveer half 8 ’s ochtends, en het enige wat ik zag was winter wonderland. Zo mooi wit! Iedereen was nog stil en het leek wel een soort sprookje. Langzaam ontwaakte iedereen in de bus, en begon iedereen zich te beseffen dat het avontuur echt begonnen was.

Nadat de bus stilstond, en alle spullen waren uitgeladen en binnengezet, zijn we eerst een rondje gaan lopen om wakker te worden. Want zeg nu zelf, van zo busreis ben je altijd brak. We hebben in Kaprun rondgelopen, en ik herkende nog heel veel ervan, van toen ik zelf op skivakantie daar was. Super fijn. Om 12 uur ongeveer konden we de kamer in. Samen met nog 5 andere meiden deel ik een super grote kamer, wat echt wel handig is, aangezien we allemaal nogal veel spullen mee hebben! Smiddags om 4 uur begon de eerste theorieles, gelijk volle bak. Ook kregen we te horen in welke groep we zaten met de skitraining, en ontmoette je je Ausbilder. Bij ons is was de Gerard. Na de les sloten we aan bij het eten, om 6 uur, en daarna hebben we met z’n zessen niets meer gedaan. We waren allemaal uitgeput van de lange dag en de busreis, dus om 9 uur ging het lichtje uit.

En zo ging om half 7 de wekker weer. Nu vraag je je af waarom zo vroeg, dat zal ik uitleggen. Het gaat namelijk elke dag als volgt, en eigenlijk ziet mijn dag er elke dag hetzelfde uit:

6.30 – Wekker, eruit, lenzen indoen, badkamer moment, een aankleden en spullen klaarleggen
7.00 – Ontbijten
7.30 – Terug naar de kamer, tanden poetsen, skikleding aan, rugzak inpakken
7.55 – Naar het skiraum om skischoenen aan te trekken en ski’s te pakken
8.15 – Met de bus richting Zell am See

Zo gaat het elke dag, aangezien we om 9 uur boven moeten staan voor skitraining. Dan wordt er tot 14.30 geskied, met wel een pauze tussendoor uiteraard. Dan gaat het programma als volgt verder.

14.30 – naar beneden met de skilift, aangezien de dalafdaling nog niet open is
16.00 – theorieles
18.00 – Eten

En het avondprogramma is verschillend geweest, er waren nog extra bijlessen, vaak werd er geleerd, gedoucht etc.

Maar elke dag ziet er zo uit, en er blijft weinig vrije tijd over voor andere dingen. Daarom heeft het ook heel lang geduurd voordat sommige van jullie iets van mij gehoord hebben.

Maar hoe vergaat het me? De eerste dag vond ik heftig, alles is nieuw, je moet aan een nieuw ritme wennen, en je staat de hele dag op ski’s. Maar momenteel ben ik eraan gewend en gaat alles goed. Het skiën gaat goed, de Ausbilder is zeer tevreden en ook mijn oefen lesgeefopdracht, wat ook een examenonderdeel is, is goed gegaan. Dus ik heb er alle vertrouwen in dat het goed gaat komen!

Met mijn gezondheid gaat het ook goed, ik eet elke dag netjes fruit! Wel ben ik een beetje verkouden, maar dat was iedereen in Nederland ook al, dus dat verbaasd me niets. Verder gaat alles eigenlijk prima, nog geen blessures etc.

Hoe ziet het programma er voor de komende dagen uit? Morgen beginnen de Lehrauftritten, oftewel de lesgeefopdrachten. Daarnaast is morgenavond ook het theorie-examen. Daarnaast wordt er natuurlijk ook nog getraind op de piste voor de examens van maandag, waarbij het skiën beoordeeld zal worden.

Oftewel, spannende dagen! Ik heb er zin in! Vanavond is bonte avond, dan gaan we er met heel de groep iets leuks van maken! Foto’s volgen later!

Liefs,

Chantal