Madeira Deel 1: Reizen is nooit saai! – #35

In de komende blogs vertel ik over mijn vakantie op Madeira, waar ik samen met mijn vriend Julius (afgekort Juul) 10 dagen ben geweest. In een aantal blogs neem ik je mee op reis, met foto’s, verhalen en tips over dit prachtige eiland. Onze reis begon op Schiphol, en waar de meeste mensen opkijken tegen een reisdag, gebeuren er soms bijzondere dingen. Deel 1 lees je hieronder.

Stil zijn, luisteren en verwonderen! Dat levert leedvermaak op. Maakt niet uit waar je bent, of je nu op het terras zit in een stad of dat je zit te wachten op Schiphol voordat je vliegtuig vertrekt. Mensen zorgen soms voor fantastisch vermaak. Ze vertellen namelijk niet alleen hun leed aan degene met wie ze zijn, ze vertellen het soms ook zonder enige gene aan jou, de buurvrouw, die het tafeltje ernaast zit. En nee, dan ben ik niet erop uit om verhalen aan te horen, dan schreeuwen mensen zo hard (soms door een glaasje teveel) dat ze zelf niet doorhebben dat iedereen kan meeluisteren.

Maar goed, zo begon dus mijn vakantie. De dag voor vertrek zat ik nog even relaxed op het terras, waar ik kon meegenieten met de verhalen van de buurvrouw, en hoe zwaar ze het wel niet had (ik schatte haar ongeveer 20). De volgende ochtend vertrokken we om 3:30 naar Schiphol, waar ik om 5:00, ingecheckt en wel, zat te genieten van een kopje thee. Of naja, een sloot thee is misschien beter verwoord. Maar beter teveel dan te weinig, want het was nog vroeg. En dan is het heerlijk als andere mensen hun verhaal met je willen delen, zoals de meneer naast ons, die aan het opscheppen was over zijn laatste investeringen. Het was overigens bijzonder druk op de luchthaven. We stonden zowaar op dat tijdstip al in de rij om de koffers af te gooien. En nadat je door de check heen bent en al het leedvermaak achter je hebt gelaten, denk je dat je vakantie kan gaan beginnen.

En toen kwam het. Ik neem je even mee naar Schiphol. Een ontzettend grote internationale luchthaven. Mega veel incheck balies, nog meer hallen. En verdeeld over die hallen zitten op meer dan honderden plekken wc’s. Daarnaast gaan er op dat tijdstip al verschillende vluchten weg vanaf verschillende gates. Ook zijn er 365 dagen in het jaar waarop je kan vliegen en zit er 24 uur in een dag om je vlucht te laten vertrekken. Hoe groot is de kans dan, dat je bij dezelfde wc, op dezelfde dag, op dezelfde luchthaven…. Je je ex tegenkomt? Juist ja. Geluksvogel ben ik.

Gelukkig niet dezelfde bestemming. En zo ging ons vliegtuig in alle rust, om 6:40 het luchtruim in. Op naar Madeira, wel bekend als het bloemeneiland. In Nederland regent het. En als ik aan Madeira denk, dan denk je aan mooi weer, zee, eiland en bloemen. Na ongeveer 3,5 uur in de lucht gehangen te hebben, wat sneller ging dan verwacht overigens (ik heb nog nooit langer dan 3 uur gevlogen), zette we de daling in. Ik had mijn korte broek al in de handbagage koffer zitten, zodat ik zo snel mogelijk kon wisselen na aankomst. Toen we onder de bewolking kwamen, keek ik naar buiten en ik zag op mijn raam druppels. Na de landing, die overigens best spannend is (google voor de grap Madeira Airport), bleven er druppels op het raam vallen.

De deuren gingen op en we liepen het vliegveld op. Toch nog maar even de lange broek aan, want zon was nergens te bekeken en de druppels kwamen nog steeds naar beneden. Welkom op Madeira!

To be continued….

Groetjes,

Chantal

Ps. Foto’s van de vakantie vind je in de volgende blogs.

2 Comments

  1. Ik ga je weer volgen. Je schrijft zo leuk, ik zie het helemaal voor me zoals je het beschrijft.

  2. Ontzettend leuke blog Chantal.
    Ik dacht even wat anders toen je schreef over je ex. Had ook heel leuk kunnen zijn.

    Kijk alweer naar de volgende.

    Groetjes,

    Trouwe volger

Comments are closed.